syempre, alam natin na paglaki natin hindi tayo makakaramdam ng kaluwagang tunay, ng kaginhawaang tatagal, ng talagang pahinga, hanggat sa kamatayan natin. at kahit na namatay tayo alam natin din na andami nating sinusuliranin kahit mamatay, tulad ng halaga ng kabaong at kung natapos mo nang lakarin ang death certificate mo. o na kung naiayos mo ang birth certificate mo in the first place; ayaw mong mamatay nang mali ang kasarian [sex] sa death certificate mo di ba?
bale, bakit pa ba tayo nagsisipag, gumagalaw, gumagawa, umaandar? kasi bored tayo na parang "Ay, buhay na naman ako. O sige na nga...", ganun ba yun? bakit parang laging nakakatamad gawin ang mga bagay-bagay? bakit parang walang patutunguhan din lang naman lahat niyon kasi alam natin na gugunaw din ang kalawakan.
alam mo kung bakit?
Sapagkat lilipas ang mundo at ang kalangitan, lahat ay mawawasak, mapapalitan. Yun, doon, doon tayo tutungo buhay man o patay. Pa-gawa na ang bagong kalawakang ito, at nakikipag-chummy ang gumawa nito magmula sa simula, dahil Siya din gumawa nito pero nasira lang natin. Oops. Pero di bale, chill naman Siya; may tampo pa rin siyempre, pero gusto pa rin Niya makipagbati at samahan tayo sa bagong-gawang mundo Niya. may invitation pa nga lahat tayo; ang sa atin lang ay tanggapin natin ang invitation na ito.
Happy ending pa rin naman pala ang lahat nito ano...
9 comments:
pero tinatamad pa rin si Trex Somewhere Down the Road to Perdition Ahahahahahahha
kumalas na ang madaming bahagi ko, pero hindi lahat
sinilipko... andami mong sinasabi..problema na naman..hahaha :)) di ko na binasa.. niyayayayayayahahahahaha
wtf kr
sorry na, ikaw na ang madaming problema kr
so yeah, tama si kim
Sounds like millenarianism. (ang topic ng reaction paper ko.)
oo nga ano. Biochemistry pala may eschatological studies?
Nope. PI 100.
rizal and millenia-ism?
Post a Comment